En büyük idealim bizim “yitik kuşak”ın romanını yazmak… Neredeyse on yıldır uğraşıyorum. Sonuçta işin içinde edebiyat var. Söz uçar gider de yazı bâkî kalır. Yıllar sonra “Şu eksik olmuş, bu da fazla” gibi titizliğim yüzünden bir türlü cesaret edip romanı baskıya veremiyorum. Halen gergef gibi işlemeye devam ettiğimi belirtmeliyim. Ama bu arada iki kitap birden yayınladım. Bir yazar için bir yılda iki kitap kimilerine göre fazla olabilir. Zaten benim “Teğmen Çelebi” ve “Digital Terör” adlı kitaplarım için “telif eser” iddiam yok. Sadece yapılan haksızlıkları belgeleriyle ortaya koyup tarihe not düşmeye gayret ettim hepsi o kadar… Ama kitapların ilgi görmesi beni ziyadesiyle mutlu ediyor. Yıllardır görüşemediğim dostlarımla yeniden irtibat kurmamı sağlıyor. Her iki kitapta empati yapma zorunluluğu hissetmiştim. Kısaca askeri okul günlerimdeki anılarımdan bahsederek subayların eğitim koşulları ve ruh hallerini yansıtmaya çalışmıştım. İnsan hayatının en güzel dönemi olan liseli yılları halen özlüyorum.

Bu özlemde yalnız olmadığımı anladım. Heyecan ve hüzün ile okuduğunu belirttikten sonra “Kuleli’yi aynı kadro ile yüz yıl okurum” diyen arkadaşımın dedeleri ve babası da askerdi. Emekliliği için iki çocuğunun okullarının bitmesini bekliyormuş. Biri mimarlık diğeri de bilgisiyar eğitimi alan çocuklarını niçin asker yapmadığına şaşırdım. “Şu devirde askeri okula nasıl verseydim…” umutsuzluğu yüreğimi burktu.

Dünyanın en prestijli mesleği olan askerliğin Türkiyemizde ne hale gelişi üzerine dertleştik. Oysa Rusya’da 15-20 kuşaktır yani Çarlık döneminden bu yana asker olan aileler tanıdım. Ruslar için Frunze Akademisi efsanedir. Amerikalılar için West Point de öyle… İngiltere ve Fransa’da askerlik asil aile mesleğidir. Bir dönem Harbiyelilik gerçek anlamda ayrıcalıktı. Oysa şimdi kapatılmak istenen Askeri Liselere öğrenci bulunamıyor. Haydarpaşa Garı’ndan sonra rantiyeciler gözlerini Kuleli’ye dikti. Kuleli Askeri Lisesi’ni lüks otel haline getirmek için ne dolapların çevrildiği başlı başına bir yazı konusu. Çankırı Astsubay Hazırlama Okulunun kapatılmasının ihanet ile eşdeğer olduğunu daha önce bu sütunlarda yazmıştım.
Askeri Liselere gitmek isteyen öğrencilerin veli adreslerine gönderilen iğrenç CD’li mektupları gördüm. Türkiye’nin en köklü okulu Deniz Lisesi iki-üç yıldır kapasitesinin çok altında öğrenci kaydediyor. Kuleli, Maltepes ve Işıklar’ın durumu da iç açıcı değil. Askeri Liseden diploma alıp Harbiyeli olma heyecanı neredeyse bitme noktasına gelmiş.

Mezuniyetlerine iş kaygısı olmayan öğrenciler fırsatını bulunca ayrılmak için çaba harcıyor. Bizim dönemimizde askeri okuldan ayrılmak atılmak utanç verici suç sayılırdı. Şimdi aileler çocuklarını uniformadan kurtarmaya çalışıyor. Türk Ordusunun içi boşaltılmak, omurgası çökertilmek isteniyor. “Profosyenel ordu” safsatasının sonucunu gördük. Hedeflenen 30 bin personeldi. Ancak başvuran dört bin bile olmadı. Memleketin Başbakanı askerlik şubelerinin peyderpey kapatılmasını övünerek anlatıyor. Oysa terör örgütünün uzantısı parti ve belediyeler askerlik şubesi, vergi dairesi gibi çalışıyor.

“Ordu-Millet” anlayışımızın ruhuna fatiha okunuyor. ABD belgelerinde Pentagon Senaryosu olduğu açığa çıkan Türk Ordusunu bitirme planı “digital terör” ile had safhaya ulaştı. Genelkurmay Başkanı dahil her rütbedeki askerin başında demoklesin kılıcı gibi sallanan tutuklanma, prestij infazı var iken Türk ailelerinin çocuklarına askerlik mesleğini seçtirmesi çok zor. Ayrılalı 27 yıl olmuş neredeyse.

Rüyalarımda sık sık askeri okul günlerimi görürüm. Çocuklarımı askeri okula veremediğim için kahroluyorum. Atatürk’ün Gençliğe Hitabesi’nin bile kaldırılmaya çalışıldığı ortamda, Sevgili Arslan Bulut’un “Şimdi değilse ne zaman” başlıklı tarihi uyarısından bir şeyler hissedenler lütfen çocuklarınızı askeri okullara yönlendirin.

Dershanecilik bu ülkenin en büyük rant sektörü oldu. 8-10 yaşından itibaren çocuklarınızı dershanelee avuçlar dolusu para ödeyerek göndermek yerine askeri okullarda Türkiye’nin en iyi eğitimini almasını sağlayın. Üstelik tazminatlar çok düştü. Bırakınız özel kolejleri yıllık dershane parası bile değil.

Bu ülkenin geleceğinden endişe duyan vatansever ailelerin bu çağrımı cevapsız bırakmayacağına inanıyorum. Bu günler elbette geçecek, askerlik yine en soylu meslek haline gelecek. Yüzlerce yıllık “Harbiye, Mülkiye, Tıbbiye” anlayışına şimdi daha çok ihtiyacımız var.

Askeri Lise ve Harp Okullarına giriş sınavlarına hazırlanan öğencilere başarılar diliyorum.
YENİÇAĞ

Atatürk ve gençlik
Maarif’in gayesi
“Dindar gençlik yetiştireceğiz” diye Atatürk’ün Gençliğe Hitabesini ortadan kaldırmaya çalışanların yüzüne tokat olacak nitelikteki şu satırları birlikte okuyalım.
Belge 1:
“Gözlerini kumarhane masalarına, meyhane şişelerine dikmiş, afyon yutmuş gibi bayılmış, ne yapacağını şaşırmış, şımarık gençlerden hiç hoşlanmazdı. Böylelerine son derece kızar ve nefret ederek:
Böyleleri, tabiatıyla Milli Ülküye lakayt, bigâne bir gençliktir. Bu gibilere ne hâkimiyet-i milliye, ne de Cumhuriyet, zerre kadar heyecan ve alaka vermez. Her türlü içtimai ve ahlaki alakaları kesilmiş vaziyette olan bu gibi gençler için kumar, dans, rakı, fuhuş, para, işte hakimiyet-i milliye’nin, işte cemiyetin manası, onlar için, yalnız bunlardan ibarettir. Bu gibi gençleri tereddîden mutlaka ve gençliği behemehal mefkûreci ve memleketle alakalı olarak yetiştirmek, herkesin, hepimizin, her devlet adamının başta gelen vazifesidir.”
Atatürk, bu fikrini ileri sürdükten sonra gayeye varmak için şu yolu gösterirlerdi:
“Maarifin gayesi yalnız hükümete memur yetiştirmek değil, daha ziyade memlekete ahlaklı, karakterli, Cumhuriyetçi, inkılapçı, müsbet, atılgan, başladığı işleri başarabilecek kabiliyette, dürüst, muhakemeli, iradeli, hayatta tesadüf edeceği müşkülâta galebe çalmaya kudretli, karakter sahibi genç yetiştirmektir. Bunun için de eğitim programlarını ve sistemlerini ona göre tanzim etmelidir.”
(Kılıç Ali, Atatürk’ün Hususiyetleri s.62’den aktaran Tarihi Gerçekler Işığında Belgelerle Mustafa Kemal Atatürk kitabı )

Atatürk ve dindar gençlik
Yâsîn okuyan kız
Bu satırlar da Atatürk’ün İslam düşmanı olduğunu iddia edenlere en güzel cevaptır.
Belge 2:
“Atatürk’ün manevi evlâtlarından 14-15 yaşlarında Nebile adlı bir kızı vardı. Bu kızcağız bir konuşma esnasında bana:
Ben, Yâsîn-i Şerif’i ezbere hiç yanlışsız okurum, demişti.
Tesadüfen bu sözleri duyan Atatürk:
Ya, öyle mi kızım Nebile? dedi. Eğer bu sözlerin gerçek ise bana ispat et de görelim bakalım..
Atatürk’ün kütüphanesinde hem Arapça, hem de Türkçe tefsirli Kur’ân-ı Kerim vardı. Ata, bu Kur’ân’lardan Arapça olanını getirtti. Yâsîn Sûresini açarak:
Haydi oku bakalım, kızım, seni bekliyorum, dedi.
Nebile, besmele çekip, yanık bir sesle Yâsîn-i Şerif’i okudu. Atatürk de sonuna kadar, elinde Kur’ân’la onu takip etti… O sırada Ata’nın hislendiğini nemlenen gözlerinden anlamıştım.”
(Nazım Kaleli, Hayat Tarih Mecmuası, Şubat 1970, s. 32’den aktaran Türk Milliyetçi Hareketi’nin Lideri Başbuğ Atatürk kitabı)
YENİÇAĞ

Savcıların görevden alınması, Temmuz 2011 başında davada gerçekleşen 20 önemli kişinin tutuklanmalardan sonra gerçekleşti. Ancak sürecin nasıl işlediğini önce hatırlayalım. Davalı avukatlarının savcılar ile ilgili şikayetlerinden sonra HSYK savcılar ile ilgili soruşturma başlattı.

31 Temmuz 2011’de Deniz Feneri Davasının tutuklu sanıklarının avukatları HSYK’ya Deniz Feneri Davasının üç savcısını belgede tahrifat suçlaması ile şikayet ettiler. 24 Ağustos 2011’de Ankara Cumhuriyet Başsavcı vekili Nuri Yiğit görevinden alındı. Yiğit’in yerine HSYK yedek üyesi Harun Kodalak getirildi. Kodalak ise daha önce Almanya’nın yardım talebini reddetmiş olan savcı. Türkarslan, Yaren ve Tamöz’ün Kodalak’ın izni olmaksızın tutuklama istemeleri yasaklandı. 26 Ağustos 2011’de Türkarslan, Yaren ve Tamöz’e Ankara Başsavcısının kararı ile Deniz Feneri Davasından el çektirildi. Neden bu noktaya gelindi?

1 Haziran 2009’da zekat paralarını dolandırdığı iddia edilen kişilerin bu paraları ortakları oldukları şirketlerin hesaplarına ve kendi özel hesaplarına aktardıkları iddiası ile savcılar Mehmet Tamöz, Abdulvahap Yaren ve Nadir Türkarslan, Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesi’nden anılan kişilerin mal varlığına ve şirketlerindeki ortaklık paylarına ve şirketlerin mal varlığına el konulmasını istemişlerdir. 1 Haziran 2009’da Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesi birinci talebi kabul etmiş ve aldığı birinci kararın savcıların ikinci talebinin doğuracağı hukuki sonuçları doğurduğunu söyleyerek ikinci talebi reddetmiştir.

Çünkü Mahkeme ret ile ilgili kararında birinci kararın savcıların ikinci talebinin hukuki sonuçlarını karşıladığını söyleyerek reddetmiştir.

Üç gün sonra sanık avukatları Tapu Dairesine üstü kapalı olarak gönderilen belgenin üstünün açılarak yollanmasını ve mal varlıklarına konulan tedbirin kaldırılmasını istemiştir. Savcılar, Tapu Dairesine üstü kapalı olarak yollanan yeri açarak tekrar yollamışlar ancak tedbirin kaldırılması talebini reddetmişlerdir. Aradan 2.5 sene geçmiştir. Bu üç sene içinde sanık avukatları belgede tahrifat yapıldığı ile ilgili herhangi şikayette bulunmamışlardır.

Ancak Temmuz 2011’de tutuklamalar başlayınca avukatların aklına kapatılmış belge gelmiştir. HSYK’ya 31 Temmuz 2011’de şikayet gerçekleştirmişlerdir. Ve bugüne kadar uzanan süreç yaşanmaya başlamıştır. Bu arada savcılar görevden alındıktan sonra Deniz Feneri Davasından tutuklananlar dört ay tutukluluktan sonra “daha uzun tutuklama cezaya dönüşüyor” denilerek 26 Ekim 2011’de serbest bırakıldılar.

Abdülvahap Yaren 26 yıllık savcı olan son 3 senede de basın savcılığı dışında Deniz Feneri savcılığına bakmaktaydı. Nadi Türkarslan da 26 yıllık savcı ve son 8 senedir basın savcılığına bakmaktaydı. 21 Ocak 2012’de Yaren ve Türkarslan HSYK tarafından basın savcılığı görevlerinden alınarak, “Yeni bitki çeşitlerine ait ıslahatçı haklarının korunması, entegre devre topografyalarının ve coğrafi işaretlerin korunmasına aykırı faaliyetleri” ni incelemekle görevlendirildiler. Kaçakçılık faaliyetlerine bakan Mehmet Tamöz’ün ise görev alanı daraltıldı. Bütün bunlardan sonra siz savcı olsanız iktidar aleyhine bir soruşturma yürütmeye, iddiada bulunmaya cesaret edebilir misiniz?

Son bir not: Yaren, Türkarslan ve Tamöz’ün yerine gelen savcılar da sanık avukatlarının mal varlıklarına konulan tedbirin kaldırılması talebini reddettiler.
YENİÇAĞ

***

“İddianamede Fatih Camii’ne yönelik eylem planı hazırlamakla suçlanmaktayım. Halbuki, bu belgelerin hazırlandığı iddia edilen 2002-2003 yıllarında Kara Harp Akademisi’nde öğrenim gören, henüz yüzbaşı olmuş bir jandarma subayı idim. Darbe provası olarak gösterilen seminere katılmadığım gibi böyle bir seminer yapıldığından konuyla ilgili haberlerin basına yansıdığı 2010 Ocak ayında ilk kez haberim oldu.
Soruşturma sırasında yurt dışı görevde olduğum için poliste, savcılıkta veya sorgu hakimliğinde ifadem alınmadan, kanunlara aykırı bir şekilde sanık oldum ve 11 Şubat 2011 tarihinde hukuksuz bir şekilde tutuklandım. Tutuklandıktan yedi buçuk ay sonra ilk defa bir adli makama kendimi ifade etmek fırsatı buldum.

***

- TÜBİTAK raporuyla 2003 döneminde oluşturulduğu iddia edilen CD’lerde yer alan ‘Çarşaf Eylem Planı’nda, Fatih Camii ve çevresindeki kameralardan bahsedilmektedir. Fatih İlçe Müftülüğü dahil, resmi makamlardan konuyu soruşturarak resmi cevaplarını mahkemeye sundum. Bu resmi belgelerde söz konusu kameraların 2005 yılında kurulduğu bildirilmiştir. Eylem planını 2003 yılında yazmışsam, iki yıl öncesinden Fatih Camii’ne kamera sistemi kurulacağını nereden bilebilirdim?
- Yine sözde planda, ASELSAN ve TÜBİTAK tarafından üretilen emniyetli cep telefonu kullanımı tavsiye edilmektedir. İlgili kuruluşlardan aldığım resmi yazılara göre, emniyetli cep telefonu sistemi 2008 yılında üretilmiştir. Bunu beş yıl önceden bilerek yazmam mümkün müdür?
- Sözde planda Fatih Camii etrafındaki sokak isimlerinden bahsedilmektedir. Bu sokak isimlerinin İstanbul Büyükşehir Belediye Meclisi kararı ile 2006-2007 yıllarında verildiği, ilgili kurumun resmi yazılarıyla sabittir. Benim hangi sokağa hangi ismin verileceğini üç-dört yıl öncesinden bilerek yazmam mümkün müdür?

***

İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı, TÜBİTAK, Fatih İlçe Emniyet Müdürlüğü, Fatih İlçe Müftülüğü gibi resmi makamlardan aldığım bu belgeler, söz konusu dijital verilerin, en erken 2008 yılı ve sonrasında hazırlandığını göstermiyor mu? Bu da açık bir sahtekârlığa işaret etmiyor mu?
Söz konusu belgelerde, şu ana kadar diğer sanıklar ve avukatları tarafından mahkemeye sunulan, yukarıda ifade ettiklerime benzer 1500 civarında sahtekârlık var. Ben sadece kendime yönelik suçlamaların asılsız olduğunu ispat edebilmek için 99 kurumla yazışma yaptım ve resmi belgelerle 117 adet sahtekârlığı ortaya çıkardım.
Suçlamalara dayanak teşkil eden ve benim de ismimin yer aldığı dijital görevlendirme çizelgesindeki dokuz kişiden benimle aynı durumda olan yedi kişi tutuksuz olarak yargılanmakta ve duruşmalardan vâreste tutulmaktayken ben hangi gerekçeyle tutuklu olarak yargılanıyorum?

***

20 Ocak 2010 tarihinden bugüne kadar yazılı ve görsel basında, sürekli ‘Bunlar camileri bombalayacak, kendi uçağımızı düşürecek, darbe yapacak’ diye suçlayıp bizleri din düşmanı, halk düşmanı, hain, şerefsiz ve onursuz göstermeye çalıştılar. Bunu yaparken, resmi belgelerle ispat ettiğim gibi sahte dijital verilerde yer alan sahte argümanları kullandılar.
Bizler sürekli aşağılanırken herkes ama herkes bunu duymazdan geldi. Fatih Camii’ne yönelik hazırlandığı iddia edilen bu sahte planı mahkeme huzurunda yaptığım savunmada her yönüyle çürütmeme rağmen, bu hususların hiçbiri medyada yer almamıştır. Bu durumu sizlerin ve kamuoyunun vicdanına bırakıyorum.”
Hüseyin Topuz, HASDAL

Arslan Bulut
Yeniçağ

Belgeler, Amerikan elçisinin Washington’a gönderdiği kriptolardan, yani şifreli mesajlardan oluşuyor. Amerikan yetkilileri belgelerin gerçek olduğunu daha önce açıklamıştı.

Öncelikle altını çizelim ki Amerikan Büyükelçiliği Siyasi İşler Müsteşarı, CIA’nın Türkiye’deki en yetkili görevlisi demektir. Yani brifingler CIA’ya verilmiştir.

***

- Brifinglerde özet olarak, Ergenekon davasından mahkumiyet çıkacağının kesin olduğu, ancak Türkiye’de yargının ne yapacağının belli olmadığı vurgulanıyor. (O tarihlerde henüz 12 Eylül referandumu yapılmamış, dolayısıyla Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu ile yüksek mahkemelerin kurulları değiştirilmemişti..)

- Brifinglerde emekli General Veli Küçük, Prof. Dr. Ümit Özdağ, Erk Yurtsever ve Türkan Saylan şikâyet ediliyor, örgütün Amerikan karşıtı olduğu vurgulanıyor ve soruşturma için destek isteniyor.

- Kriptoda, Özdağ’ın AKP iktidara geldikten kısa süre sonra yaptığı “Mecliste 660 sandalyeniz de olsa, anayasanın ilk dört maddesini değiştirmeye cüret ederseniz halkın silahlı mücadele hakkı doğacaktır” uyarısı hatırlatılıyor.

- Kriptoda “Polisler ABD’yi – özellikle Büyükelçi Mark Parris ve Ross Wilson’ı- hakaret dolu ve provokatif ifadelerle betimleyen yayınlara vurgu yaptı” deniliyor.

Yani “Türk polisi” , Amerikan elçilerinin faaliyetlerini eleştiren Türk gazetecilerini de CIA’ya şikayet ediyor! Deniz Baykal’a verildiği iddia edilen rüşvetin belgesi ile, “Orgeneral Yaşar Büyükanıt’ın kızının cinsel hayatı” nın cd’si gösteriliyor!

- Kriptoda, polisin PKK eylemlerini de Ergenekon’un yönlendirdiği kanaatinde olduğu vurgulanıyor, “Ergenekon savcısının Başbakan Erdoğan’la haftalık toplantılar yapması, soruşturmanın arkasında siyasi niyetler olduğu iddialarına inandırıcılık kazandırdı” ifadesi kullanılıyor! Demek Erdoğan, bu sebeple “Bu davaların savcısı benim” diyordu!

- Amerikan elçisi sonuç olarak “Brifing, Ergenekon’un ABD karşıtı eğilimine odaklanırken, Türk Emniyeti’nin çabaları için ABD hükümetinin doğrudan ya da zımni desteğini kazanma umutlarını ortaya koydu” diyor.

- ABD Elçisi, “ABD’nin doğrudan ya da dolaylı olarak PKK’ya silah temin ettiği yönündeki söylentilerin arkasında da askerin parmağı olduğunu tespit etmiş durumdayız. Bu da, AKP’nin ulusal güvenlik konusundaki duruşunu zayıflatmak ve kararsız seçmenleri muhalefet partilerine çekmek için düzenlenmiş bir plândır” diyerek ne tarafta olduklarını açıklamış oluyor.

***

Özetle, bir grup “polis”, kendi ülkesinin ana muhalefet partisi liderini, Türk ordusunun generallerini, akademisyenleri ve gazetecileri CIA’ya şikâyet ediyor, soruşturma için destek istiyor. Oysa, Türk polisi, o insanların güvenliğini sağlamakla görevlidir, CIA’ya şikayet etmekle değil!

Bu skandal, soruşturması ve kovuşturması aynı anda sürdürülen davalarla ilgili ispatlanmamış iddiaların, CIA’ya anlatılarak destek istendiğini gösteriyor.

Soruşturmanın gizliliğini CIA’ya bilgi vererek ihlal ettikleri gibi adil yargılamayı etkilemek için ABD’den destek istiyorlar. TSK’yı PKK’yı yönlendirmekle suçluyorlar. Bir taraftan da aynı bilgileri yandaş medyaya veriyorlar. Konuyu sakız gibi çiğniyorlar. Son günlerde aynı iddiayı Kemal Burkay seslendiriyor.

Amerikalılar, iddialara inanmamakla birlikte, ordudaki Amerikan aleyhtarlığından rahatsız oldukları için, gereken desteği veriyor.

Sahi bütün bunlar ne için yapılıyor?

Türkiye’nin rejimini değiştirmek için değil mi?

Sıra Gençliğe Hitabe’ye ve Anayasa’nın ilk dört maddesine geldiğine göre, bu komployu kuran ve yönetenlerin hedefi, Amerikan desteğiyle, Türkiye’de Türk egemenliğini ortadan kaldırmak! Anlamayan kaldı mı acaba? Türkiye, işte böyle yönetiliyor! “Şahsi menfaatlerini müstevlilerin siyasi emelleriyle tevhit etmek” başka nasıl olur?

Türkiye, bu yükü artık taşıyamaz.
YENİÇAĞ