Daha önce duymamıştım, Rauf. R. Denktaş’ın sözüymüş: “Hayatta hiçbir zaman yalpalamayacaksın, düşüncelerinde bir ileri bir geri adımlar atmayacaksın, her dönemin adamı değil, her dönem adam olacaksın”. Kendisini tanımlamış diyebiliriz kısaca.

Yalnız kuruluşuna ve devlet olmasına ömrünü adadığı KKTC halkının değil, tüm Türk dünyasının saygın devlet adamı Rauf. R. Denktaş’ın aramızdan ayrılışının hepimizi üzmüş olması boşuna değil. Üzüntüde tek yürek olan herkesin paylaştığı derin saygı, liderlik vasıflarının üstünlüğünün teslim edilişidir.

Türkiye’de ilk kez bir Genel Kurmay Başkanı’nın özel yetkili savcı sorgulamasından geçerek tutuklandığı haberi üzerine düşünürken, Wall Street Journal’ın köşe yazarı Bret Stephens’in Mayıs 2010’da yayımlanan “Türkiye’de neler oluyor?” başlıklı yazısını anımsadım. Dışarıdan bakan gözler, görmek istemediklerimizi özellikle tepeye...

Yılın son yazısını umutla kapatmak için, Saffet Mutluer Hocamızın Üniversite’deki görevine erken veda ettiği emeklilik törenindeki sunumunun başlığını seçtim.

“Güç ve güçlü olmak, her alanda önemli ancak uluslararası ilişkilerde belirleyici unsurdur. Uluslararası sistemde haklı ile haksızı belirleyen etkendir güç. Kendisine karşı gelinmesi durumunda bile bir irade sürdürülebiliyorsa orada güçten söz edilebilir. İrade belirtmek bir yana, karşı irade geliştirmesine izin verilemez tutumlarla karşılaşır olmuşsa bir ulus, ulusça...

Cumhuriyet’in adına yakıştığı gibi yaşatılmasının önünde kurulan barikatları ve Atatürk’ü eleştirmek üzerinden yürütülen karşı propagandayı günümüz konjonktüründen okumak gerekiyor.

Gelişmiş demokrasiler köklü partileri ile güçlenirlerken, Türkiye’nin demokraside ilerleyemeyişinin sebepleri siyasal partilerde ve particiliğin partililiğin önüne geçmiş olmasında aranmalıdır. CHP köklü bir geleneği ve net bir ideolojisi olması nedeniyle demokrasi beklentilerinin en fazla yoğunlaştığı toplaştığı partidir.

Atatürk’e diktatör yakıştırmasının tam da O’nu anma günlerine denk getirilmesi bir tesadüf değil kuşkusuz. Tüm bu tartışmaların yoğunlaşmış bir şekilde AKP iktidarı sürecinde yapılıyor olmasının sebeplerini daha sık anımsamalıyız. Türkiye’nin AB ilişkileri emanetini elinde taşıyan Egemen Bağış, Estonya gezisinde;

Kadınla sorunu olan bir ülke Türkiye. Kadını nereye yerleştireceğini bir türlü bilemez bir halde bocalayıp duruyoruz.

88 yıl önce bugün kuruldu Cumhuriyetimiz. “Tam bağımsızlık” diyerek yola çıkan bir kadro ile başladı Batı uygarlığına doğru yolculuğumuz.

Türkiye yine teröre canlarını teslim ettiğinde hepimiz uykudaydık. Biz rahat uyuyalım diye can verenlere 24 gencimiz daha eklenmişti. Açılım politikasının iflasının bayrağını çekiyorlardı, Habur’un yıl dönümünde. Hepimiz sözün bittiği yerde olduğumuzu biliyoruz.

Terör geldi, anne karnında doğmamış bebeğe kadar uzandı. Henüz can olmamışı, terörün havasını solumamışı da aldı aramızdan anne ile beraber. Biz hepimiz tanık olduk…

Sayın Feyzioğlu; CHP’nin yeni tüzüğüne katkı verme gerekçenizi ilgi ile okudum. Davet almışsınız ve büyük dededen CHP’li bir aileden geldiğinizi söylüyorsunuz. Satır arasında kendi mesleğinizle ilgili “siyaset üstü olma” mesajı da var.

Bu satırları yazarken, artık klasikleşen bir son dakika haberi duruyor karşımda: İşçi Partisi, Ulusal Kanal ve Aydınlık Gazetesi aranıyormuş… “Polis baskını” yerine, “aranıyor” ifadesi yerleşti artık dilimize!…