Yakup Kepenek/Cumhuriyet

1- Kendisine yönelik suçlama ve eleştirilere hemen yanıt verememek.

2- Sık sık kendisini anlatmak durumunda kalmak.

Her ikisiyle de sık karşılaşıyorum.

Medyanın, sadece kalemiyle yaşamını sürdüren meslektaşlarımızın bugün karşı karşıya kaldıkları durum, artık gizlenemez şekilde ortadayken, belki biraz da bunu gölgelemek için arada bir şu söyleniyor:

- Balbay’ın yaptığı gazetecilik miydi?

Bu soruyu ortaya atarken de ne geçmişteki köşe yazılarımdan, ne kitaplarımdan ne de televizyon-radyo yorumlarımdan söz ediliyor. Varsa yoksa “Balbay’ın bilgisayarından çıkan notlar”.

Türkiye tarihinin neredeyse bütün aşamalarındaki yargılamaları ağır dille eleştirenler, bugün benim notlarımdan delil üretilerek tutuklu kalmamı seyretmekle yetinmiyorlar “bir tekme de bizden” deyip sicil amirliğine soyunuyorlar.

Gazetedeki odamdan alınan bilgisayarlarla ilgili tartışmalı durumları mahkemeyle ve kamuoyuyla paylaştım. Avukatlarımızın aldığı iki bilirkişi raporu bilgisayarların “delil hukukuna” göre zedelenmiş olduğunu söylüyordu.

Mahkeme bunları dikkate almayınca Şubat 2011’de mahkemenin bilirkişi tayin edip inceletmesini talep ettik. Bu rapor da 3 Ocak 2012’de mahkemeye ulaştı. Rapor, bizim baştan beri vurguladığımız gerçeklere hak veriyor. Üstelik bir saptama daha yapıyor; 14 Ocak 2010’da bilgisayarlara müdahale edildiğini söylüyor. Bunun önemi şurada; henüz delillerin değerlendirilmesi aşamasına gelinmedi.

***

İşi hukuka boğmak istemiyorum. Zaten yeterince boğulmuş durumda.

Her şeyi bir yana bırakıyorum, bana saldıran meslektaşları empati yapmaya çağırıyorum ve sesleniyorum:

8-10 yıl boyunca tuttuğumuz binlerce nottan sadece birkaç yüzü bir araya getirilse, bilgisayar ortamında yeniden kurgulansa, bütün bu notların oluşum tarihi aynı olsa, ortaya nasıl bir şey çıkar?

Bir gazetecinin arşivi, notları bir anlamda mesleki yatak odasıdır. Gazeteci gündemde olan herkesle görüşür. Ortaya çıkarmak istediği gerçekler için her yere gider.

Aynı meslektaşlara bir soru daha:

Haber kaynaklarının sözlerinden oluşan, yeniden düzenlenmiş bu notlar sanki sizin sözleriniz, görüşlerinizmiş gibi sunulsa ne yaparsınız?

Çoğunlukla bunu yapmaktasınız.

Böylesine her aşaması tartışmalı bu notlar üzerinden “darbeci” yaftalamasını en azından mesleğe hakaret sayıyorum. Gazeteciler görüştükleri kişi ya da kesimler üzerinden suçlanırsa ortada gazetecilik kalmaz.

Dünyadaki darbe yargılamalarına bakın, hiçbiri Türkiye’deki gibi değil. Bu ayrı bir yazı konusu.

***

Türkiye Gazeteciler Federasyonu Genel Başkanı ve İzmir Gazeteciler Cemiyeti Başkanı Atilla Sertel’le birlikte İzmirli meslektaşlar Ali Ekber Yıldırım, Serdar Kızık, Ünal Ersözlü, Kaya Çelikkanat, Işık Ersan, Bülent Demirsoy, Nüvit Tokdemir, Okan Yüksel ve Halil Hüner ziyaretimize geldi. Hapisteki öteki gazetecilerle ve benimle ayrı ayrı görüştüler. Geçirdiğimiz bir saat, özgürlük gibi bir şeydi. Hapiste böylesi dayanışmalar, birinin yüreğinizi tutması gibi bir şey.

Onlara da kalemi ne olursa olsun bırakmayacağımı anlatırken yeni sorumluluğumun yani İzmir milletvekilliğinin hakkını verememekten yakındım. Elimde olmayan nedenlerle bile olsa bu sorumluluk beni ayrıca gererken CHP’nin tarihiyle yaşıt kimi insanların, “Aklanmadan aday yapılmamaları gerekirdi” yorumları gerginliğin üstüne tuz-biber ekiyor.

Varlığımı buna adadım…

Siyasete girmesin…

Çünkü siyasi oluşumlarda en belirleyici unsur oluverdi:

“Cinsel aktiviteler…”

*

Bir “cinsel aktivite” kaseti ile ana muhalefet baştan düzenlendi, bir genel başkan gitti, bir genel başkan geldi…

Sonra…

Seçim öncesi ikinci muhalefet partisi MHP’lilerin “cinsel aktivitelerine” girip baktılar…

Baraj altında kalmasın diye CHP’liler bile MHP’ye oy verdiler…

*

Askerleri sindirmekte keza…

Bu kez, bir Genelkurmay Başkanı’nın kızının “cinsel aktiviteleri” gazete manşetlerinde dolanıyor kaç gündür…

*

Bildiklerimiz bunlar…

Ya bilmediklerimiz?..

Şu anda karar masalarında oturmuş önemli insanları susturan, sindiren, yönlendiren kaç kaset var, kim bilebilir?..

Böyle bel altından vurdular mı, oturur en babayiğit olanı…

*

Belli ki tüm bunlar rastlantı değil…

Bir yöntem…

Özel çalışmaların, özel çabaların, özel uğraşların ürünü…

Onun için zaten, yazılmamış kitapların son baskılarından, yapılmamış darbelerin planlarına kadar yakaladılar da…

Bir tek “cinsel aktivite” meraklısı şerefsiz bulunamadı gitti…

*

Söyler misiniz:

En pis, en faşist, en kirli, en kara, en insan onurundan ve ahlakından yoksun dönemlerde böyle bir şey duyan oldu mu?..

İnsanların yatak odalarına girildiği… Mahrem görüntülerinin çekilip servise konulduğu… Kadınlarının, kızlarının “cinsel aktivitelerinin” manşetlerde dolandığı… Böylece siyasetin şekillendirildiği bir zaman bilen var mı?..

Yok…

*

Ama ne yapacaksınız?..

“Konuşmaktan korkuyoruz” diyordunuz da…

“Cinsel aktivitenizi” de tutun artık…

Çekemesinler…

Benim çağrım CHP’ye…

CHP dediğiniz demokrasinin parçası…

Seçilmiş…

Legal…

Tankı yok…

Topu yok…

*

Nasıl anlatmalı?..

Hani “Sigara ile savaş” afişleri var ya…

Nasıl sigara içenlerin üzerine “bu savaştır” diyerek tank sürmüyorlarsa, roketatarlarla havaya uçurmuyorlarsa ya da kurşuna dizmiyorlarsa, öyle yani…

*

“Savaş” sözcüğü korkuttuysa, CHP liderine “çizmeyi giy” çağrısını da haliyle “faşistçe” buldu eleman…

Bu bir “tavır, üslup” ifadesi…

“Çizme” yok yani…

Anlatmalı da, nasıl?..

*

Hani seninki “Kefeni giyip çıktık yola” diyor ya…

Eeee…

Üzerinde Pierre Cardin takım var…

3000 dolarlık…

Hani kefen?..

*

Kısacası; demokrasi dört yılda bir ortaya sandık koymakla olmaz…

“Sandıkla olsaydı, en çok sandığın olduğu toptancı hali demokrasinin beşiği olurdu” demiştim senden önceki elemana…

Çağımızın demokrasisi; örgütlü toplumun, iktidarlara sürekli yön vermesi ile yaşanabilir…

Buna “katılımcı demokrasi” denir, bir gün öğrenebilirsen…

Orada; itirazlar, tepkiler, sesler, sloganlar, sokaklar, meydanlar vardır…

“Savaş” ve “çizme” yani…

*

Pekiiiiyy…

Benim ana muhalefet partisi Genel Başkanı’na çağrım antidemokratik… Ama Başbakan’ın balkona çıkıp, seçimi kazandı diye tarikatın imamına teşekkür çağrısı demokratik…

Öyle mi?..

Savaşsa savaş…

“Ayet mi bu?..”

Değil…

Yerine Hoca Efendi’nin cemaate hitabesini asarsınız…

“Kılcal damarlara girinceye kadar sabredin” diye biter…

*

Nitekim Gençlik ve Spor Bakanı öğrencilerin karşısına geçip bir şiirin yarısını okudu, Fethullah Gülen’in şiiri…

Sesi nasıl da titredi…

Sonra da sordu çocuklara:

“Bu şiirin devamını kim getirecek?..”

Çocuklardan “Tık” yok…

*

Eeee…

“Dindar gençlik” eksikliği yani…

İşte tüm bunların arkasından, Başbakan ülkenin televizyonlarında gözükerek tüm bunların ne anlama geldiğini açıkladı:

“Dindar gençlik yetiştireceğiz…”

*

Daha önce “dinsiz” yetiştiriliyordu çünkü…

Onun için Türkiye’yi imamlar yönetiyor…

*

Artık Atatürk’ün açık hedef seçildiğini… Kurulduğu günden bu yana çok acılarla kazanılmış cumhuriyet değerlerinin peş peşe yok edildiğini… Tüm bunların bir yıkım, bitirme, yok etme projesi olduğunu anlamayan var mı?..

Peki, hangi taşa vuracağız başımızı?..

*

Önceki günkü “Kılıçdaroğlu’na Açık Mektup” başlıklı yazım üzerine dün Kemal Kılıçdaroğlu aradı…

Yazılmamak kaydıyla; daha etkili bir muhalefet yapmakta önüne çıkan iç engelleri, aşamadıkları sorunları uzun uzun anlattı… Bu kurultaylardan sonra her şeyin farklı olacağını söyledi…

CHP, parlamento içine kapalı, sadece söylemlere dayalı muhalefetten vazgeçerek, topluma ve meydanlara inebilecek mi?..

Yazıdaki “çizme” önerisine yanıt olarak dedi ki:

“Kurultaydan sonra çizmelerimi giyeceğim…”

*

Çizme de elden gitmeden…

Ya da iki genel başkan arasında, dindarlık-dinsizlik ekseninde başlayan, günlerdir devam eden tartışmayı laik devlette laik eğitim gibi çağdaşlığın temel öğesini, AKP iktidarının (RTE’nin) yıkma aşamasına geldiğini kanıtlayan bir sürecin başlangıcı diye mi algılayacağız?

Tartışma, imam hatiplilere, dilediği üniversiteye girme olanağını sağlayan katsayı engelini kaldıran YÖK kararının iptali için bir CHP milletvekilinin Danıştay’a dava açmasıyla başladı.

CHP Genel Başkanı Kılıçdaroğlu’nun toplumu dindarlar-dindar olmayanlar diye böldüğünü söylemesi üzerine RTE, AKP genişletilmiş il başkanları toplantısında yaptığı konuşmada, -dünkü Güncel’de üzerinde durduğumuz- milli eğitimle ilgili “asıl amacını”, laik eğitimi yörüngesinden çıkararak din eksenine oturtmayı planladıklarını ve bu amacını gerçekleştirmek için…

…öteden beri Osmanlı hasretiyle yanıp tutuştuğu, laik Cumhuriyetin sona erdiğini savunduğu öne sürülen Ömer Dinçer’i; Milli Eğitim Bakanı atadığını içeren görüşleri doğruladı.

***

Sanki ana muhalefet partisi -kuruluş amacına aykırı olmamak koşuluyla- çağdaş din adamları yetişmesi için 1932’lerde açtığı imam hatip okullarına karşıymış, sanki ateist bir toplum yaratmanın peşinde imiş gibi RTE, demagojiyle beslenen mantığına uygun saldırılar içeren konuşmasında daha önceki açıklamalarını savunurken:

“…önceki sözlerimde dindarlar-dinsizler diye bir ifade yok” dedi. Ama hemen arkasından eğitimi dinselliği ağır basan konuma dönüştürmeye hazırlandığını şu cümleyle itiraf etti:

“…Dindar gençlik yetiştireceğiz!”

Şaşırtıcı değil bu itiraf:

Yakın günlerde RTE’nin dindar nesil yetiştirme hazırlıklarının öncüsü bir uygulama izlemedik mi?

İlköğretim çağındaki kız çocuklarını umreye gönderen RTE örneğin, din konusunda daha geniş müfredatlı bir sistemin uygulanmasını sağlayacak yeni eğitim kurallarını elbette yaşama geçirebilir…

Örneğin zorunlu din eğitiminin uygulamalı eğitime dönüşmesini sağlamak için öğrencilerin her cuma camilere gitmesini zorunlu kılabilir.

***

CHP Genel Başkanı Kılıçdaroğlu, önceki gece CNN Türk’teki “Tarafsız Bölge” programında RTE’nin CHP’yi neredeyse ateizme prim veren, dinsizliği savunan saçma sapan dokundurmalarına yanıt verirken laik devlette, laik eğitimin uygulandığı bu ülkede, dindar nesil yetiştireceklerini açıklayan Başbakan’a ne demek ve ne yapmak istediğini sormadı.

RTE’nin oy peşinde, “din ticareti” yapan başbakan olduğunun altını çizerken dindar nesil yetiştireceklerini öngören son açıklamalarını toplumun din duygularını sömürerek siyaset yaptığının somut kanıtı diye yorumlayabilirdi, yorumlamadı.

Dinci bir kafanın amacının laiklik ilkesinden ve eğitimden sapmanın yadsınamaz göstergesi olduğunu binlerce izleyici önünde, ekrandan RTE’nin yüzüne söyleyebilirdi, söylemedi.

Hatta ve hatta (tabii adından ve ilkelerinden söz etmeyi uygun görüyorsa), Atatürk’ün başlattığı Aydınlanma döneminin altyapısı sayılan, kurduğu Cumhuriyetin ve partinin temelindeki eğitimle ilgili şu görüşleri de anımsatabilirdi:

“Eğitim ulusal, bilimsel, laik, karma ve uygulamalı olmalıdır.”

Ne çare, RTE’nin olası açılımlarına karşı laikliği ve laik eğitimi savunması beklenenler sessizliği yeğliyor ya da laikliğe, laik eğitime saldırıyı karşı saldırıyla karşılamaya girişemiyor; laiklikle ilgili öğeleri üstün körü bir iki cümleyle de olsa savunamıyorlar .

Cüneyt Arcayürek/Cumhuriyet