Bekir Coşkun

BAŞKAN:
“Sayın üye, sayın üye…
Lütfen efendim…
Değerli konuşmanızı kürsüden yapınız…
Bir ‘diğer üyenin sırtına binerek’ konuşma yapma şeklinde bir içtüzük hükmü yok efendim…”
“………”
“Sayın üyeler, birbirinizin üzerine dörder dörder oturmanız
‘4. oturum’ manasına gelmez…
Koşup koşup sırta binmek nereden çıktı efendim?..
İniniz sayın üyeler…”
“………”
“Sayın üye… Bir hususa açıklık getirmek bakımından; tekme atmanın bir ‘kabul’ oyu, kafa atmanın iki ‘ret’ oyu, kalça vurmanın ‘önerge’ yerine geçmesi de içtüzükteki ‘oy
kullanma şekilleri’ içinde yok…
Rica ederim…”
“………”
“Sayın Sarnıç kendi iradesiyle sarhoş taklidi yapmış olabilir…
Sizin de inadına rakı şişesi taklidi yapmanız riyaset makamı tarafından uygun görülmemiştir, vazgeçiniz rica ediyorum…”
“………”
“Sayın konuşmacı…
Sayın konuşmacı…
Sayın başbakan başka bir peygamberin gelemeyeceğini, son peygamberin zaten geldiğini ifade buyurdular…
Ona mütemadiyen ‘Deveye bin de görelim’ demekten vazgeçiniz…
Kızdığını görüyorsunuz sayın konuşmacı…”
“………”
“Siz de ‘Milli irade şahlandı‘ şeklinde ifadelerle muhalefet sıralarına hücum etmekten imtina ediniz, yapmayınız efendim, sayın üye…”
“………”
“Efendim, parmağım girdi çıkmıyor ne demek?..”
“………”
“Rica ediyorum sayın üye…
Parmağınızın ters ‘C’ harfi biçimini aldığını görüyorum…
Medyada da ‘Bir milletvekilinin parmağı kırıldı’ şeklinde haberler var…
Bunun size İstiklal Madalyası verilmesi gerektirdiğini nereden çıkartıyorsunuz?..”
“………”
“Efendim ‘Söz hakkı için parmağımı kaldırıyordum, şimdi neyimi kaldıracağım’ mahiyetindeki itirazınız göz önüne alındı…
Elinizi kaldıracaksınız sayın üye…
Parmağınız zaten elinizde olduğuna göre, o da otomatik olarak kalkmış sayılır…
Lütfen efendim…”