Mümtaz Soysal

PARTİ, insan veya paket de olsa, ne olursa olsun, bir kurumun, kişinin ya da nesnenin adını tam söylememek edepsizlik ise bir partiyi, kişiyi ya da nesneyi gerçekliğinden başka biçimde sunmak da daha az etik dışı bir tutum sayılmaz. Sayın Başbakan, aslında Türk devletinin ekonomik aczini itiraf eden bir önlemler demetini güçlü bir “kriz ilacı” olarak sunmakla gerçekliğin dışına çıkmış olmuyor mu?

Gerçeklik, devletin artık doğru dürüst hiçbir yatırım yapamaz duruma düşmüş olmasıdır. Yalnız şimdiki iktidar değil, neredeyse otuz-kırk yıla varan uzun bir dönem boyunca Türk devletinin ekonomik gücünü zayıflatmak pahasına, Cumhuriyetin yarattığı bütün varlıkları, fabrikalardan başlayıp en küçük işletmelere varıncaya kadar elden çıkarmayı marifet sayanlar en sonunda ekonomik acz içine düşmüş bir devlet yaratmış oldular.

Krizi yenme ilacı olarak sunulan “istihdam ve teşvik” paketine bakın.

İstihdam yaratma hedefi, ikisi de aynı ölçüde hayalci ve uzak erimli iki çareye bağlanmış durumda.

Birincisi, çalışma yaşına gelmiş yeni kuşakları ya da işsizliğe sürüklenmiş insanları eğitmek ve onlara yeni beceriler öğretmek diye özetlenebilir. Oysa, açık ve acı gerçeklik, iyi eğitilmiş ve değerli beceriler kazanmış yüz binlerce insanın da işsiz kalmış olmasıdır. İlk iş, onları yeniden çalıştırabilmek değil mi?

İkincisi, yeni istihdam yaratmak şöyle dursun, mevcut istihdama yer değiştirtmekten ibaret ve aynı ölçüde gerçekçilikten uzak bir çare: Ülkenin batısına yığılmış sanayiler doğuya kaydırılacak ve böylece hem iş bulmak için batıya gelen insan göçü önlenecek, hem de şimdiye kadar aynı amaçla batıya gelmiş olanlar kendi memleketlerine dönmüş olacakmış.

Teşvik önlemlerinde de aynı yaşanmışlık ve kısırlık: Gelir ve özel tüketim vergilerinde indirimlerde şimdiye kadar çok denenmiş yönteme ek olarak tek yenilik, ülkenin dört bölgeye ayrılması ve doğuya gittikçe bölgelerde uygulanacak indirim oranlarının arttırılması.

Ayrıca, yine şimdiye kadar olduğu gibi, azgelişmiş bölgelere yatırım yapacaklara tanınacak başka kolaylıklar.

Kamu yatırımlarıyla yeni sanayiler kurmak şöyle dursun, Doğu Anadolu’da kurulmuş et kombinalarını canlandırmak, süt ve peynir sanayini yeniden başlatmak için bile devlet yatırımlarının sözü bile edilmemekte.

Çünkü, kendinden önceki bütün küreselleştirme havarileri gibi şimdiki AKP lideri de devletçiliği ağzına almaktan ve “karma ekonomi” kavramına değinmekten vebadan kaçar gibi kaçmakta.

Kaçsınlar da, bu eksik inançla bir yere varamayacaklarını biliyorlar mı acaba?