Hikmet Çetinkaya - Ay’ın Tutulduğu Gece…
Ağustos 19, 2008 - CUMHURİYET, HİKMET ÇETİNKAYA
Ay’ın tutulduğu gece derin bir sessizlik içindeydi deniz kıyısı…
Dalgalar kıyıya vurduğu saatlerde, turistler ellerinde fotoğraf makineleri ve kameralarla Ay’ın tutulmuş halini görüntülüyorlardı…
Ağustos kendi yapraklarını yiyordu yavaş yavaş…
İmbat çıkmış, hava serinlemişti.
Bense palmiyenin altında düşünceler ormanında dolaşıyordum. Çırpınarak anlamını arayan binlerce sözcük, kabuğu koparılmış yaralar gibiydi…
Yaşamın derinliklerinden kopan, ışıltılı gökyüzü, belki de sonsuzluğun acısını yansıtıyordu ben farkında olmadan…
Kaç gündür Kütahya’da yaşanan o vahşeti düşünüyordum…
Yirmi yaşındaki Fatih Karaduman…
Sevgilisiyle konuşan Fatih, yaşları on altı olan bir grup gencin saldırısına uğramış, dövülerek öldürülmüştü…
Toplum olarak alışmıştık böyle olaylara. Sapanca’da şortla dolaştıkları için linç edilmek istenen üniversiteli sporcular, Konya’nın bir dağ köyünde ölen kızlar…
Renklerle parlayan bir gecede ben canım Türkiyemi düşünüyordum…
Batman’da intihar eden genç kızlar, töre vahşeti, ülkemi kuşatan dinci yapılanma, tarikat evleri…
Sonsuzluğun acısıyla uyanan kadınlar, alaca bir şafakta tarlalarda çalışan, Karadeniz’de fındık toplayan çocuklar…
Umut ve umutsuzluk… Hüzün ve sevinç…
Edremit Güre’de on altı yaşındaki bir lise öğrencisi gencin bana sorduğu soru:
“Ergenekon iddianamesinde niçin Sıvas katliamı yok?”
***
Ay’ın tutulduğu gece Kaz Dağları’ndan Homeros’un “ışık sahili”ne indim…
Başta söyledim, düşler ormanında dünün, bugünün ve yarının hesabını yapıyor, hayatın sayfalarında yolculuğa çıkıyordum…
Harran Ovası’ndan Tunceli’ye, Munzur Vadisi’ne gidiyordum düşlerimle birlikte…
Töre cinayetleri, ağa, şeyh ve şıh baskısı…
Harran’daki o genç kızın bana söyledikleri:
“Harran’da aşk yaşanmaz… Biz aşkımızı yüreğimizde saklarız… Eğer saklamazsak öldürülürüz…”
Başımı göğe kaldırdım…
Ay’ın tutukluluk hali sürüyordu…
Hasankeyf’e gelmiştim…
Başbakan Tayyip Bey ne demişti:
“Hasankeyf’i başka bir yere taşıyacağız…”
Bir kültür ve tarih, bulunduğu topraklarındır…
Nasıl taşınır bir başka yere?
Hasankeyf’e, Allianoi’ye sahip çıkılmamanın acısı bir ok gibi saplanmıştı yüreğime…
DTP Diyarbakır Milletvekili Gültan Kışanak yerinde bir saptama yapmıştı:
“Tarihe ve kültüre sahip çıkmak insanlığa sahip çıkmaktır. Burada huzurunuzda ant içiyorum. Hasankeyf’i, Munzur’u, Fırtına Vadisi’ni, Kaz Dağları’nı çevreci örgütlerle birlikte kurtaracağız. Bunun mücadelecisi olacağım.”
Allianoi bir dünya mirasıydı. O dünya mirası şimdilerde sular altında kalmaya hazırlanıyor. Bu olup bitenleri yetkili bakan seyrediyor.
Kültürüne ve tarihine sahip çıkmayanlar acaba tarih önünde nasıl hesap verecekler?
İnsanlığa karşı bir sorumsuzluk örneği sergileniyor…
AKP, CHP, DSP ve MHP neden sahip çıkmıyor Meclis’te Hasankeyf ve Allianoi’ye?
***
Benim ülkemde tarih ve kültür yok sayılıyor… Gözden ırak yörelerde kaçak Kuran kursları açılıyor… Güneydoğu’da Hizbullah okuma evlerinde çocuklarımızın beyinleri yıkanıyor… Kız çocukları okula değil din bezirgânlarına teslim ediliyor…
Türkiye bu kafayla mı girecek AB’ye?
Ay’ın tutulduğu gece ben bunları düşündüm…
Kuşatılmış sokaklardan geçtim. Düşlerimle başbaşa kaldım…
Kütahya’da sevgilisiyle buluştuğu için öldürülen yirmi yaşındaki Fatih… Kaçak Kuran kursları… Aydınlanma devrimiyle hesaplaşmaya kalkan sözde aydınlar ve tarikat şeyhlerinin müritleri…
Dinci ve faşist bir devlet modeli nasıl olur?
Bu sorum size sevgili okur…
Bazı fotoğrafları gözünüzün önüne getirin…
Ben zaman zaman o fotoğraflara bakarım… Düşlerimle yolculuğa çıkarım…
Ay’ın tutulduğu gece… Homeros’un “ışık sahili”nde yaptığım gibi…
hikmet.cetinkaya@cumhuriyet.com.tr
Faks numaramız: 0212 343 72 69
Hikmet Çetinkaya
Cumhuriyet
Yorumunuzu Ekleyin
Bu yazıya yorum yapabilmeniz için giriş yapmalısınız.