Erdal Atabek - Annemi Nasıl Öldüreyim?
Haziran 02, 2008 - Genel
annemi nasıl öldüreyim.com
Düşünebiliyor musunuz, bir genç internette böyle bir web sitesi açıyor ve soruyor:
‘Annemi nasıl öldüreyim?’
Gene aklınıza gelir mi ki bu soruya internette yanıtlar veriliyor:
Anneni boğ,
anneni bıçakla,
anneni zehirle,
anneni kurşunla.
Ve bu soruyu internette soran genç oğul, annesini bıçakla öldürüyor, poşete koyuyor.
Ben bir tıp doktoruyum.
Meslek yaşamım boyunca ölümün pek çok biçimini gördüm.
Ölümün beni irkiltmediğini düşünürdüm.
Bu ‘anne öldürmeleri’ beni irkiltti.
Kısa bir süre içinde altı ‘evlat’ annelerini öldürdü.
Bu çocuklara ne oluyor?
Neleri gözden kaçırıyoruz?
Yazılacak pek çok konuyu bir yana bıraktıran bu korkunç olayların ardında neler var?
‘Kutsal annelik’, ortadan kaldırılması gereken bir karabasan mı oldu?
Bu çocukların ruh sağlığı bozuk olabilir.
Bu çocukların sıkıntıları gözden kaçmış olabilir.
Bu çocukların özdenetimleri zayıf olabilir.
Bu çocuklar dış kontrolden yoksun olabilir.
Bu çocuklar aşırı kollanıp korunmuş olabilir.
Bu çocuklar yanlış etkiler altında kalmış olabilir.
Bu çocukların anne babaları ayrılmış olabilir.
Ama bir evladın annesini bıçaklayıp öldürmesi çok ama çok ciddi bir olaydır.
Bıçakla öldürmek, çok yakından işlenmiş bir öldürme olayıdır.
Bıçaklanan kişi şaşırır, korkar, inler, bağırır, belki küfreder, belki yalvarır.
Bunlara hiç aldırmadan öldürene kadar bıçaklamak çok değişik bir iştir.
Kurşunlamaya, zehirlemeye benzemez.
Bir evlat kendi annesine bunu nasıl yapabilir?
Nasıl yapabilir?
Ve neden yapar?
Bu olaylar gazete sayfalarında, TV ekranlarında kalmamalıdır.
Meclis soruşturma açmalıdır.
Milli Eğitim Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı harekete geçmelidir.
Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Derneği harekete geçmelidir.
Tıp fakülteleri harekete geçmelidir.
Çocuk ve Ergen Anabilim Dalı kürsüleri harekete geçmelidir.
Toplumbilimciler, eğitimbilimciler, davranışbilimciler harekete geçmelidir.
Bu olaylar hemen aydınlatılmalıdır.
Hemen gereken önlemler alınmalıdır.
Evlatların annelerini öldürmeleri polisiye olaylar olarak kalmamalıdır.
Bu olaylar ‘olabilir’ görülmemelidir.
Bu zamanda böyle şeyler de ne yazık ki oluyor noktasında kalınmamalıdır.
‘Canım çocuklar pek başıboş kaldı’ ile geçiştirilmemelidir.
‘İşte hep ayrılmış anne babaların çocukları’ diyerek olay örtülmemelidir.
Çocuk-ergen saldırganlığı bütün dünyanın sorunu olmaktadır.
Saldırganlık bu olayları açıklamakta yetersizdir.
Bu çocuklar kişilik bozukluğu olanlardır, örtülü depresyon vardır, şizofrendir demekle kalınmamalıdır.
Bu çocukların ruhsal sorunları olabilir.
Bu ailelerin sosyal sorunları olabilir.
Hangi ailenin sorunu yok ki? Ruhsal sorunu olanlar gidip annesini mi öldürüyor?
Hiçbir ‘masa başı açıklaması’ ile yetinilmemelidir.
Bu olaylar hafife alınmamalıdır.
Bu bir toplumsal tehdittir.
Herkesin, her kurumun, her ilgilinin sosyal sorumluluğu vardır.
Uyarıyorum…
www.erdalatabek.com
Erdal Atabek
Cumhuriyet
Yorumunuzu Ekleyin
Bu yazıya yorum yapabilmeniz için giriş yapmalısınız.