‘Yalnız ve güzel ülke’ - Lale Şıvgın

Mayıs 28, 2008 - LALE ŞIVGIN

NURİ Bilge Ceylan, Cannes Film Festivali’nde “En İyi yönetmen” ödülünü alırken, boğazınız düğümlenmedi mi? Ceylan “Ödülü tutkuyla sevdiğim yalnız ve güzel ülkeme adıyorum” dediğinde gözleriniz buğulanmadı mı? Uluslararası ödüller peşinde koşanların nasıl taklalar attıklarını, ülkelerine çamur atma karşılığında nasıl taçlandırıldıklarını, nasıl fonlandıklarını, nasıl parlatıldıklarını hatırlamadınız mı? Bir tarafta işinin kalitesine bakılmaksızın yalnızca ülkesine hakaret ederek yükselenlerin, diğer tarafta ise kimseden medet ummadan sessiz sedasız işine bakanların karşılaştıkları farklı muamele adalet duygusunu sorgulatmadı mı? Ceylan’ın ödülünü alırken sarf ettiği “Ödülü tutkuyla sevdiğim yalnız ve güzel ülkeme adıyorum” cümlesi derinlerdeki yaralarımızın sızlamasına neden oldu. Bu toprağın evlatlarının, topraklarını reddederek, inciterek aldıkları ödüllere sevinememenin üzüntüsü canlandı hafızalarımızda. Diğer taraftan ödül alabilmek için yapılan Türkiye karşıtlığı yarışını öylesine kanıksamışız ki, Ceylan, ödülünü tutkuyla sevdiği ülkesine adadığını söyleyince ekranlarımızın karşında donakaldık. Ülkesine küfredenlerin alkışladığı bir ortamda kimsenin bu kadar asilce bir meydan okumayla karşımıza çıkmasını beklemiyorduk belki de. Ceylan’ın siyasi görüşünün ne olduğu önemli değil. Onu farklı kılan basamakları ülkesini şikayet ederek çıkmaması. Türkiye aleyhtarlarının nasıl prim yaptığının ortada olduğu bir süreçte kimseye karşı eğilip bükülmeden de başarılı olunabildiğini kanıtladığı için Nuri Bilge Ceylan’a sonsuz teşekkürler…
Ceylan milliyetçi olmakla suçlanıyor (!)
ÜLKESİNİ tutkuyla seven bir yönetmenin ödül almasına biz nasıl şaşırdıysak, ülkesine küfredenleri alkışlayanlar da bir o kadar şaşırdı. Hatta o kadar şaşırdılar ki, şaşkınlıklarından ne söylediklerini ne yazdıklarını bilmiyorlar. Bakın radikal gazetesi Ceylan’ın ödül haberini nasıl veriyor: “…Bugüne kadar hiç Nuri Bilge Ceylan filmi izlemeyen de ‘Helal olsun’ diyor. Onun sinemasına mesafeli yaklaşanların da yumuşadığını gözlemliyoruz etraftan. Kuşkusuz Ceylan’ı milliyetçilikle suçlamak isteyenler de çıkacaktır. Onlara da Ceylan’ın 2003’te ‘Uzak’la kazandığı Jüri Büyük Ödülü’nü Yılmaz Güney’e adadığını hatırlatalım” Ceylan’ın en sade ve samimi bir şekilde dile getirdiği vatan sevgisi nasıl bir rahatsızlık yaratmış bu satırlardan anlamak mümkün… Vatan sevgisinden, ülke sevgisinden nasibini almamış olanlar acemice bir telaş içinde, “Ceylan sizden değil” demeye getiriyorlar. Bununla da kalmayıp, Ceylan’ın milliyetçilikle suçlanabileceği gibi olağanüstü absürt bir cümleyi gazetede yayınlayabiliyorlar. Ceylan’ın sinema tekniği ya da siyasi görüşü ne olursa olsun, bizim için önemli olan, kimsenin karşısında ödül uğruna eğilip bükülmemiş olmasıdır. Ama gelin görün ki ülkesini tutkuyla sevdiğini söylediği için “Milliyetçilikle suçlanabilirmiş” (!) Radikal gazetesinin editörleri, Atatürk ilkelerinden biri olan Milliyetçiliğin ne zamandır suç olduğunu açıklamalı. Milliyetçilik suç ilan edildi de bizim mi haberimiz olmadı? Yoksa radikal editörlerinin şaşkınlığı bilinçaltındaki düşüncelerinin satırlara mı dökülmesine neden oldu?