“Öğrendik ki; …” -Ahmet EROĞLU

Mayıs 21, 2008 - AHMET EROĞLU

Dertler için en iyi ilaç, zamandır derler ya!

Bu sözün ne kadar doğru olduğu elbette tartışılır. Ama bence, zamanı nasıl ve ne kadar verimli kullandığınla ilgili olsa gerek.

Değilse zaman, bazen insanı zehirleyen bir zehir’e bile dönüşebilir!

Ya da “Evvel yârin sevdiceği ben idim / Şimdi uzaklardan bakan ben oldum…” Dizelerini söyletebilir!

Aslında zamanı ilaca dönüştürmek, hayatta öğrendiğin doğruları yerinde ve zamanında uygulamakla, yanlışları ise, iş işten geçmeden düzeltmekle olasıdır.

“Hayat” dedik de!

Hayatta neler öğrenmedik ki?Ya da “hayat” bize neler öğretmedi ki?Peki ya, öğrendiklerimizden, ya da hayatın bize öğrettiklerinden dersler çıkarabildik mi?Duyuyor gibiyim;Çıkardık!Çıkaramadık!Eh!Bakalım mı?

          “Öğrendik ki; bir tek insanın bile, bize “iyi ki varsın” demesi, mutlu olmamızı sağlar.

            Öğrendik ki; anlayışlı ve kibar olmak, bazen haklı olmaktan daha da önemli.

            Öğrendik ki; yaşam koşulları bizi ne kadar ciddi görünmeye zorlasa da, hepimiz çılgınlıklarımızı paylaşacak birini arıyoruz.

            Öğrendik ki; bazen tek gereksinimiz, bizi anlayacak bir göz ve bizi özleyecek bir yürektir.

            Öğrendik ki; yalnızca parayla, güzel ve yetenekli insan olunmuyor.

Öğrendik ki; bazen gün içinde karşımıza çıkan küçücük sevinçler, gün sonunda kocaman bir mutluluğa dönüşebiliyor.

Öğrendik ki; yalanlayarak içimizde sakladığımız kimi şeyler, hiçbir zaman gerçekliğini kaybetmiyor.

Öğrendik ki; birisiyle dalaştığımızda tek başardığımız, onun bize daha çok zarar vermesini sağlamaktır.

Öğrendik ki; her yarayı saran, zamandan ziyade, sevgidir.

Öğrendik ki; çabuk olgunlaşmak için, zeki insanlardan çevre edinmek gerekir.

Öğrendik ki; içten bir gülüş, birçok sorunu çözer.

Öğrendik ki; hiç kimse “mükemmel” değildir.

Öğrendik ki; hayat zorludur, ama biz daha zorluyuz.

Öğrendik ki; hepimiz “zirvede” olmak istesek de, asıl keyif, oraya tırmanırken yaşadıklarımızdır.

Öğrendik ki; zaman ne kadar azsa, yapacak işlerimiz o kadar çoktur.

Öğrendik ki; “sevmek” insan olmanın ilk koşuludur.”

***

Evet! Bunları öğrendik.De ki, hayat öğretti!İyi de, bunları alışkanlık haline getirebildik mi? Sonradan unutulmayan davranışlar haline dönüştürebildik mi?İçselleştirebildik mi?Yaşamımızın “altın ortası” olarak kabullenebildik mi?Efendim!Anlamadım!

Bu Yazıyı Paylaşın

Yorumlar (1)

Benzer Yazılar