Orantı - Hikmet Bila
Mayıs 04, 2008 - HİKMET BİLA
Devletin gerektiğinde güç göstermesine kimsenin bir şey dediği yok. Bu dünyanın her yerinde, yüzyıllardır böyle. Bugünün ekonomisi ve demokrasisi en çok gelişimiş ülkelerde de böyle.
‘Orantılı güç kullanımı‘ deyimi de böyle ortaya çıkmış.
Türkiye gibi ülkelerde de devlet gücünün ‘orantılı‘ kullanılması istenir. Toplantı ve gösteri hakkını kullanmak isteyenlere atılan her dayaktan sonra, özellikle Batılılardan eleştiriler gelir: ‘Türk polisi orantılı güç kullanmadı. Kınıyoruz. Sakın bir daha yapmasın.’
Dilekle, ricayla, minnetle şiddet önlenir mi?
Hayır.
Nasıl önlenir?
İki türlü: Ya bir ülkedeki iktidar sahipleri, çağdaş dünyaya ayak uydurmak gerektiğine, dayağın insanlık dışı, çağdışı bir şey olduğuna inanmışlardır; insanların demokratik, barışıl haklarına saygı gösterirler, temel insan haklarının önünü açarlar…
Ya da böyle davranmak zorunda bırakılırlar.
***
Birinci şeçenekle ilgili son durum ortada: 1 Mayıs’ta Taksim Meydanı‘nda düşman saldırısına hazırlanır gibi alınan ‘savunma’ önlemleri… Ürkütücü görünüş ve donanımlarıyla polis taburları… Acımasızca savrulan coplar… Ayaklar altında ezilen işçiler… Yere düştüğü halde tekmelenen kadınlar… (İnsanın içinden şöyle bir duygu geçiyor: Polis yerdeki kadını tekmelemese, hatta tutup kaldırsa, güvenli bir köşeye götürseydi…) Dövülerek kolu kırılan gazeteciler… Biber gazıyla zehirlenen insanlar… Hastane acil servisina atılan gaz bombaları… Ve hepsinden önce… Daha 1 Mayıs gelmeden, ‘Taksim’e girmek isteyenleri fena yaparım’ diye baştan verilen şiddet mesajları…
‘Ya öyle ya böyle’ dedik a..
Birinci ‘ya’nın durumu böyle.
***
Gelelim ikinci ‘ya’ya…
Bölük bölük bölünmüş emekçiler… 1 Mayıs günü ortadan toz olan bir konfederasyon genel başkanı… 1 Mayıs kutlaması değil ama iktidara destek mitingi yapan bir başka konfederasyon… Emekçi kitleleri peşinden sürükleme gücünden yoksun bir başka konfederasyon…
İşte bu noktada ‘orantı‘ hikâyedir.
Orantı olması için, bayramını kutlamak isteyen emekçi kitlelerin birlik ve dayanışma içinde olması gerekir. Böyle olsaydı, 1 Mayıs günü o manzaralar yaşanır mıydı? Devlet gücünü ellerinde tutanlar, ancak karşılarında elbette demokratik, elbette barışı ama birlik halinde bir güç gördükleri zaman orantısız güç kullanmanın bedelini öğrenirler. Karşılarında dağınıklık gördükleri zaman da darmadağın ederler.
1 Mayıs’ta olan da budur.
***
Bu 1 Mayıs’ta yaşananlar da herhalde ders olacaktır.
1 Mayıs’la ilgili bir notun daha altını çizmek gerekiyor. Bugün işverenler bile, emekçilere uygulanan şiddeti kınıyorsa, işveren örgütleri ‘İşçimizin yanındayız’ diye gazetelerde ilanlar yayımlıyorsa, bunun da bir anlamı vardır. Şiddete sarılanların bu çağla ne kadar orantısız olduklarını gösteren bir ipucu…
Hikmet Bila
Cumhuriyet
Yorumunuzu Ekleyin
Bu yazıya yorum yapabilmeniz için giriş yapmalısınız.