Sapık - Ataol Behramoğlu

Mayıs 03, 2008 - ATAOL BEHRAMOĞLU

” Sapık ” sözcüğü Alfred Hitchcock’ un ünlü filmini akla getiriyor.Filmin özgün adı ” Psycho “ya uygun bir karşılık olduğu söylenebilir.

Gerçekten de Hitchcock’un kahramanı, filmin son sahnelerindeki ürpertici gerilime karşın, zavallı bir ” meczup “tur eninde sonunda…

Yine sinema üzerinden gidecek olursak, ” Kuzuların Sessizliği “ndeki sapığın yanında Hitchcock’unki masum bile sayılabilir…

Demek ki sapıklığın bile dereceleri olabiliyor…

Bu ikinci filmin daha başlarında sinema salonundan çıkıp gitmiştim…

***

James Hadley Chase’ in ” No Orchids for Miss Blandish ” adlı kitabı dilimize mutlaka çevrilmiş olmalı. Fakat hangi adla çevrildiğini internetteki dökümlerden anlayamadım. Bu kitabı birkaç yaz önce içim daralarak okumuştum. Hadley Chase hiç kuşkusuz ” polisiye ” türünü gerçek edebiyata yükseltmeyi başarmış yazarlardandır. Zaten yapıtlarını sadece bu türün sınırları içinde de düşünmemek gerekiyor. Adını andığım yapıtından şu anda söz etmekte oluşumun nedenini ise kitabı okumuş olanlar tahmin edeceklerdir. Miss Blandish’in trajedisi birkaç gün önce Avusturya’nın bir kasabasında açığa çıkarılan trajediyi anımsatıyor. Fakat Chase’nin anlattığı bile gerçek yaşamdakinin yanında çok masum kalıyor. Avusturya’da ortaya çıkarılan pislik, her türlü imgelemin ötesinde ve herhangi bir edebiyata konu olamayacak kadar insanlık dışı, içler acısıdır.

***

Avusturya’daki facianın sorumlusu olan kişi, gelmiş geçmiş sapıklık tarihinin ön sırasındaki yerini alacaktır. Fakat burada insanlığımız adına düşündürücü ve bu anlamda daha da acı veren bir başka olgu daha var. Yukarıda andığımız sinema ya da edebiyat ürünlerinde söz konusu olan kimseler apaçık “sapık” lardır. Bu gibi kimselerin gerçek yaşamdaki benzerleriyle karşılaşıldığında da psikolojik rahatsızlıklarını anlamak olasıdır. Avusturya’daki tüyler ürpertici, kapkara, akıl almaz olayın sorumlusu ise yıllarca süren facianın süreçlerinde normal bir insan görünümüyle yaşamını sürdürebiliyor. Komşularınca saygın bir insan olarak kabul edilebiliyor. En yakınındaki kişi olan eşi bile, birkaç kat aşağıda, bodrumda yaşanmakta olan akıl almaz, tüyler ürpertici faciadan habersiz. Bütün bunlar nasıl olabiliyor?

***

Bir kişinin, bir grubun, bir topluluğun işlediği suçtan ötürü bütün bir ulusu sorumlu tutmak doğru değil. Nitekim Avusturya Başbakanı benzer bir kaygı duymuş olmalı ki bu yönde bir demeç verdi. Yine kısa süre önce kendi ülkemizde, Gebze’deki facia sonrasında da bunlar konuşuldu. Bir sapığın işlediği suçtan ötürü bütün bir ulusun suçlanamayacağı söylendi. Doğru. Ama acaba yine de tam olarak böyle mi? Görünürde bir sapıklıkları olmamasına karşın, Avusturya örneğindeki gibi daha da tehlikeli sapıkları yaratan sistemlerin ve eğer kendilerini doğrudan ilgilendirmiyorsa çevrelerinde olup bitenlere kayıtsız, tepkisiz, duygusuz kişilerin bütün bu felâketlerde bir sorumluluğu yok mu? Bu gibi tepkisiz, duygusuz, bencil kimselerin çoğalmakta oluşu, giderek bütün bir insanlığın sapıklaşmakta olduğu anlamına gelmiyor mu?

***

Birkaç gündür bir toplantı nedeniyle İsrail’deydim. İstanbul’a uçma öncesinde ve ilginç bir rastlantıyla tam da 1 Mayıs sabahı, Tel-Aviv’in Akdeniz güneşiyle ışıldayan caddelerinde dolaşırken sirenler çalmaya başladı .Önceden uyarıldığım için konuyu biliyordum. Tel Aviv’de (ve o an bütün İsrail’de) ” Holocust “un (Nazi cinayetlerinin) kurbanlarını anmak için yapılan saygı duruşuna, o sırada bulunduğum yerde, Sheinkin ve Allenby caddelerini buluşturan bir alanda, o saygı duruşunun bir parçası olarak katılmakla gurur duydum…

Sapıklığı tümüyle ortadan kaldırmanın olanağı yok belki. Fakat onu sayıca azaltmanın, yaşanmış ve yaşanacak acıları hafifletmenin, insan soyunu bütünüyle yok edebilecek sapkınlıklara karşı önlem almanın tek yolu, insanlık değerlerinde daha büyük sayılarda buluşmamız olsa gerek…

Ataol Behramoğlu

Cumhuriyet

Bu Yazıyı Paylaşın

Yorumlar (0)

Benzer Yazılar