Çocuklara 23 Nisan Koltuğu… - Erdal Atabek
Nisan 28, 2008 - Genel
Çocuklara 23 Nisan Bayramı’nda ‘bir günlük koltuk bırakmak’ gelenek oldu.
Ulusal egemenliğin çocuklara emanet edilmesinin simgesel bir buluşudur bu.
Bir gün o koltuklara bugünün çocukları oturacaklar, ülkeyi yönetecekler.
Bu geleceğin simgesi olarak da çocuklar o koltuklara oturuyor.
Ama ne görüyoruz?
Koltuğun asıl sahibi, oturan çocuğun yanı başında durmuş, dikkatle bakıyor.
Koltuk sahibinin dudaklarında zoraki bir gülücük, gözlerinde kuşku ve kaygı.
‘Ya bu çocuk bu koltuğa oturur da kalkmayıverirse?’
Öyle bir şey yok elbette, ama belli mi olur?
Çocuk bu, ‘Bu koltuk artık benim oldu, kalkmıyorum’ derse ne olacak?
Öyle yapay bir görüntü oluşuyor ki.
Bir yandan da düşünmek gerekiyor, ‘Neden ille de koltuk?’ diye.
Çocuklara verilecek en güzel şey bu koltuklar mı?
Koltuk çok mu önemli?
Böyle olmadığı, günümüzün yöneticilerinden belli.
Başbakanımız,
Maliye Bakanımız,
Cumhurbaşkanımız,
çocuklarına koltuk değil, şirket veriyorlar.
Hem de öyle geçici falan da değil, sürekli ticaret yapsınlar diye.
Bizim çocukluğumuzun meslekleri mühendislikti, doktorluktu, avukatlıktı.
Şimdi gözde meslek tüccarlık.
Bugünün siyasal iktidarında çocuklarının en çok seçtiği iş ‘ticaret’.
Birisi ticaret için anlamlı bir söz söylemiş:
‘Akıllı ticaret başkasının parasıyla yapılır’.
İşte böyle, paraya da gerek yok aslında.
Para, kredi olarak başkalarının parası.
Kredi de, ödeyebilecek durumda olan çocuklara, gençlere veriliyor.
Böyle bir şirketin önündeki engeller de usulca kaldırıldı mı…
Kulağına da geliverir, nelerin kârlı olacağı.
Akıllı çocuklar öyle doktor olacağım, avukat olacağım, mühendis olacağım diye çırpınıp durur mu?
Şıp diye tüccar oluverir.
Okullardan seçilmiş çocuklar koltuklara oturup sevinirken, öteki çocuklar köşeyi döner.
Bakarsın ki köşeler kapılmış.
Ortada dönecek köşe de kalmamış.
23 Nisan da geçmiş, 28 Nisan’a gelinmiş.
Koltuklara asıl sahipleri yerleşmiş.
İktidar koltuğu da sağlam, muhalefet koltuğu da.
Köşe kapmaca oyunu bitmiş.
Koltuk kapmaca da sona ermiş.
Sana kalmış haftanın derbisi.
Fenerbahçe mi, Galatasaray mı?
Sıvas mı, Beşiktaş mı?
Onun pası, bunun golü derken bir de bakmışsın ki, günler geçmiş.
Sınava da az zaman kalmış.
Testlere bir daha bakayım, biraz daha soru çözeyim dersin.
Dünün çocuğu, bugünün genci.
Yarının erişkini, yetişkini.
Eğer akıl erdirmezsen olup bitene,
Öylece bakarsın gelip geçene…
Erdal Atabek
Cumhuriyet
Yorumunuzu Ekleyin
Bu yazıya yorum yapabilmeniz için giriş yapmalısınız.