23 Nisan’da Çocuk Oldum; Anılara Daldım!-Ahmet EROĞLU

Nisan 22, 2008 - AHMET EROĞLU

Bir zamanlar;
“Bu gün 23 Nisan
Neşe doluyor insan…” diye başlayan şiirleri okurduk.
“Çok büyük bayram bu bayram,
Herkese kutlu olsun,
Çok büyük bayram bu bayram,
Herkese mutlu olsun…” çocuk şarkısını marş gibi söylerdik.
İçten!
Coşkulu!
İnançlı…
Ya bugün!
Ulusal egemenliğimize yönelik tehditler diz boyu iken;
Yüreğimiz nasıl bayram yapsın ki?
İçimiz nasıl neşe ile dolsun ki?
Herkes nasıl mutlu olsun ki?
Şeriatçılar, bölücüler el ele vermişler.
Ortak amaçlarını belirlemişler.
Laik Türkiye Cumhuriyeti’ni ve Kemalizm’i hedeflerine dikmişler.
Günde beş vakit atış eğitimi yapıyorlar…
Biri;
Tarikatların denetiminde ve yönetiminde dinci devlet peşinde
Diğeri;
Anadolu’dan parça koparıp, büyük Kürdistan’ı kurma hayalinde.
İkisinin de hedefinde devlet var; cumhuriyet var; Mustafa Kemal var.
Duyarlı çevreler de bas bas bağırıyorlar:
“Tehlike geliyor; farkında mısınız?” diye.
Yanıt veriyor muyuz?
Yüksek sesle:
“Evet, tehlikenin farkındayız; tehlikeyi görüyor ve biliyoruz.” diye.
Yoksa duyarsız kalarak, olaylara bakarak ve sessiz olarak izliyor muyuz yalnızca?
…
Bugün 23 Nisan.
Ulusal egemenliğin değerini bilen çocukların bayramı.
Onları izliyorum.
Onları dinliyorum.
Onları gözlüyorum.
Ata’ya olan ve davranışlarına yansıyan tertemiz duygularını,
Aydınlık yarınlara olan inançlarını,
Yüreklerindeki heyecanlarını,
Onlarla birlikte, bir çocuk gibi duyuyorum.
Ve bir an için,
İçimdeki karamsar duygulardan,
Ülkemde yaşanan onca olumsuzluklardan,
Kendimi kaçırıp,
Beynimi, bedenimi, yüreğimi, bütün duygu ve düşüncelerimi çocukların arasına fırlatıp,
Çocukluğumun, bende unutulması olanaksız derin izler bırakan anılarına kaçıyorum;
Çocuk oluyorum!
O yıllarımı anımsayıp; koşuyorum, coşuyorum…