ADALET BAKANINI YARGI ATAMALI-Erol Erdoğmuş
Nisan 13, 2008 - Genel
“Adalet mülkün temelidir”. Mülk; 1.Toprak ve akar gibi irat getiren taşınmaz mal. 2. Vakıf olmayıp sahibinin malı olan toprak veya akar. 3. Bir devletin ülkesi, olarak tanımlanmaktadır.
Adalet, bir devletin ülkesi üzerinde; yasama ve yürütme kuvvetlerini tartarak dengeleyen terazidir. Yasama ve yürütme, adalet ortak paydasında birleşerek onu sahiplenirlerse, kuvvetler ayrılığı ilkesi gerçekleşebilir.
Her ne kadar mangalda kül bırakılmadan kuvvetler ayrılığından söz edilse de, dünyadaki pek çok demokraside yürütme’nin inisiyatifi ele aldığı, milletvekillerini seçimlerden önce siyasal parti yürütme organlarının seçerek, yasama organını belirlediği ve yargı organını memurlaştırdığı gözlemlenmektedir.
Kuvvetler ayrılığı ilkesinin olmazsa olmazı, yargının bağımsız işleyişidir. Yargı bağımsız değilse, kuvvetler ayrılığından söz edilemez ve Yargı’nın değil, yürütme’nin yasama ve yargı üzerinde etkinliği gözlemlenir.
Yürütme’nin -iktidarın- Adalet Bakanını ataması ve yasama organının hükümete güven oyu verirken, Adalet Bakanı’nı onaylaması kuvvetler ayrılığı ilkesine aykırıdır.
Adalet Bakanını, yargı -Anayasa mahkemesi Başkanı, Yargıtay Başkanı, Danıştay başkanı-; oybirliğile, kamuoyunda tanınan akademisyen veya pratisyen hukukçular arasından seçmelidir. Yürütme’nin seçmesine ve Yasama’nın onaylamasına gerek kalmamalıdır.
Böylece; terazisinin bir kefesine Yürütme’yi, öbür kefesine Yasama’yı yerleştirerek tartan Yargı; devlet içinde işlevini gerçekleştirebilmesini sağlayacak özerk yapıya kavuşturulmalıdır.
Rasyonel demokrasinin olmazsa olmazı kuvvetler ayrılığı ilkesinin özü budur.
Erol Erdoğmuş
Yorumunuzu Ekleyin
Bu yazıya yorum yapabilmeniz için giriş yapmalısınız.