Kurşun Askerler ve Orkestra Şefi(Çocuklara Masallar)-Ahmet EROĞLU

Şubat 21, 2008 - AHMET EROĞLU

“Kurşun Asker”
Bildiğim kadarıyla H.C. Andersen’in dünya çocuk klasiklerindendir.
Anımsıyorum;
Masalın sonu mutsuz biter.
Kurşun Asker ve Balerin ateşe düşer.
Yanarak erir, biter…
***
Neoliberalizmin en ateşli yılmaz savunucularından,
İkinci cumhuriyetin(!) isim babası ve AKP’nin en sadık destekçilerinden Mehmet Altan en sonunda patlamış!
Ve
“Başbakan kendini orkestra şefi, bizleri de ‘kurşun asker’ mi sanıyor” demiş!”
Ağzına diline sağlık; ne güzel söylemiş!
Durumu ne muhteşem ifade etmiş!
***
Hikâye bu ya!
Ülkenin birinde bir başbakan varmış.
Bu başbakanın iyi bir orkestra şefi olduğunu bilmeyen kalmamış.
Üstelik orkestrasının korosu da çokmuş.
Ekonomi korosu!
Siyaset korosu!
Basın korosu gibi…
Koroların iki önemli özelliği varmış.
Birincisi;
‘Çok ses’ “baş prizmadan” geçerek ‘tek ses’e dönüşürmüş!
İkincisi;
Korolar ‘kurşun askerlerden’ oluşurmuş!
Kurşun askerlerin çok sesi, ‘baş prizmaya” gelirmiş!
Burada emilir!
Derlenip, düzenlenir!
Tek sese dönüştürülüp, servis edilirmiş.
Orkestra şefinin ‘kurşun asker koroları’ üzerindeki gücü ve etkisi uzun yıllar sürmüş; sonra giderek zayıfladığı görülmüş.
Bazı korolarda ki kurşun askerlerin, Andersen Masallarındaki Kurşun Asker gibi bir ayağı kopmuş;
Tek ayak üzerinde yürümeye çalışırlarmış!
Bazılarının bir duyu organı yitmiş;
Tek kulakla duymak için uğraşırlarmış!
Orkestra şefine oy kullanan kimi kurşun askerlerin bir eli kırılmış;
Ortalıkta çolak dolaşırlarmış!
‘Türbanlı’ ve ‘türbancı kurşun askerlerin’ ise yüreği yanmış;
Yanık yürekle orkestra şefine beste yaparlarmış.
Gel zaman, git zaman!
Ortalık, engelli kuşun askerlerden geçilmez olmuş.
Hasar çokmuş;
Topallar,
Çolaklar,
Körler,
Sağırlarmış…
İşin garibi;
Hepsi de birbirini ağırlarmış…
Kurşun askerlerin sonunu merak edenlere ise, İran klasiklerinden “Şah ve Humeyni’nin Hikâyeleri ve Kurşun Askerlerin Sonu” adlı yapıt önerilirmiş!…